اثربخشی روش ترکیب ماساژ- یوگا بر عزت‌نفس زنان سالمند The effectiveness of massage-yoga combination method on self-esteem of the elderly women 1 1 سابقه و هدف: پیری و بی‌تحرکی دو عامل اصلی در کاهش عزت‌نفس سالمندان میباشد. عزت‌نفس در سازگاری عاطفی، اجتماعی و روان‌شناختی انسان نقش دارد و این موضوع در دوران سالمندی اهمیت بیش‌تری می‌یابد. هدف از پژوهش حاضر، تعیین تأثیر یک دوره روش ترکیب ماساژ و یوگا بر عزت‌نفس زنان سالمند بود که در سال ١٣٩٦ انجام شد. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر نیمه تجربی به همراه پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری بود. جامعه آماری این پژوهش را زنان سالمند مراکز سالمندان فرهیختگان و جهان‌دیدگان شهرکرد تشکیل داد. نمونه پژوهش را ٣٠ نفر از زنان سالمند با دامنه سنی ٨٥-٦٠ سال که معیارهای ورود به پژوهش را دارا بودند و به‌صورت هدفمند انتخاب‌شده بودند تشکیل داد که به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش (١٥ نفر) و کنترل (١٥ نفر)، قرار گرفتند. از پرسش‌نامه عزت‌نفس روزنبرگ به‌عنوان ابزار در این پژوهش استفاده شد. اعضای گروه تجربی به مدت هشت هفته هر هفته سه جلسه (٤٠ دقیقه‌ای) زیر نظر مربی متخصص ماساژ و یوگا مورد مداخله قرار گرفتند. پس از گذشت یک ماه آزمون پیگیری گرفته شد. به‌منظور بررسی فرضیه پژوهش از تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد. یافته‌ها: ٧٦/٦ درصد از سالمندان خانه‌دار و ٢٦/٦ درصد آن‌ها بازنشسته بودند. ٥٦/٦ درصد از سالمندان به‌تنهایی، ٢٣/٣ درصد از آن‌ها با فرزندان و ٢٠ درصد از آن‌ها با همسر خود زندگی می‌کردند. بر اساس نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیره، نمرات عزت‌نفس در مرحله پس‌آزمون و پیگیری در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل افزایش یافت. همچنین نتایج نشان داد پس از هشت هفته برنامه‌ ترکیب ماساژ و یوگا، تفاوت نمرات دو گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس‌آزمون (٠/٠٠١= p) و مرحله پیگیری (٠/٠٠١= p) معنی‌دار بود. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های این پژوهش، می‌توان از برنامه‌ ترکیب ماساژ و یوگا به‌عنوان یک روش مکمل جهت افزایش عزت‌نفس در سالمندان استفاده نمود. 2 BACKGROUND AND OBJECTIVE: Aging and inactivity are two main factors in reducing the self-esteem of the elderly. Self-esteem plays a role in human’s emotional, social and psychological adjustment, which becomes more important during elderly age. The aim of this study was to determine the effect of a course of massage-yoga combination on the self-esteem of the elderly women in 2017. METHODS: The present study was quasi-experimental with pretest, posttest and follow-up. The statistical population of this study consisted of elderly women in the centers of Farhikhtegan and Jahandidehgan Senior Sanatoria of Shahrekord. The study sample consisted of 30 elderly women aged 60-85 years who had the criteria to enter the study and were purposefully selected, which were randomly divided into two experimental (15) and control (15) groups. Rosenberg's self-esteem questionnaire was used as a tool in this study. For eight weeks, the members of the experimental group underwent three sessions (40 minutes) each week under the supervision of a massage and yoga specialist. After a month, the follow-up test was taken. In order to investigate the research hypothesis, multivariate analysis of covariance (MANCOVA) was applied. FINDINGS: Totally, 76.6% of the elderly were housewives, 26.6% were retired, 56.6% were alone, 23.3% lived with their children and 20% lived with their spouses. Based on the results of MANCOVA, the self-esteem scores increased in the posttest and follow-up stages in experimental group than controls. The results also showed that after eight weeks of the massage-yoga combination program, the difference between the scores of two groups was significant in the posttest (p = 0.001) and follow-up (p = 0.001) stages. CONCLUSION: Based on the findings of this study, the combination of massage and yoga can be used as a complementary method to increase self-esteem in the elderly. 1 8 2020/05/20 1399/2/31 2020/07/4 1399/4/14 الهام پیری Elham Piri دانشگاه شهرکرد Piri.elham71@yahoo.com بهنام قاسمی Behnam Ghasemi دانشگاه شهرکرد ghasemi_behnam@yahoo.com Massage Yoga Self-esteem Old age. ماساژ یوگا عزت‌نفس سالمندی ## ##

بررسی وضعیت شناختی و ارتباط آن با برخی از ویژگی های جمعیت شناختی سالمندان تحت همودیالیز The cognitive status and its relationship with some demographic characteristics of the elderly under hemodialysis 1 1 سابقه و هدف: با افزایش سن و آغاز سالمندی، افراد به‌تدریج برخی از کارکردهای فیزیولوژیک و روانی-اجتماعی خود را از دست می‌دهند. هر رویکردی که بتواند اثرات منفی سن بر وضعیت شناختی را کاهش دهد یا خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهد، تأثیر شگرفی در کیفیت زندگی سالمندان خواهد گذاشت. این مطالعه باهدف تعیین وضعیت شناختی و ارتباط آن با برخی مشخصات جمعیت شناختی در سالمندان تحت همودیالیز مراکز درمانی دانشگاه علوم پزشکی گیلان انجام شد. مواد و روش‌ها: تحقیق حاضر یک مطالعه توصیفی مقطعی بوده و بر روی ٨٤ سالمند تحت همودیالیز بستری در مراکز درمانی در سال ١٣٩٨ انجام شد. دادهها با استفاده از پرسشنامه خصوصیات دموگرافیک و آزمون مختصر معاینه وضعیت روانی (MMSE) که روایی و پایایی آن در مطالعات داخلی کشور به تأیید رسیده است. جمع‌آوری شد و سپس با استفاده از آمار توصیفی (جداول توزیع فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد) و تحلیلی (کای دو، من- ویتنی و کروسکال والیس) و بهره‌گیری از نرم‌افزار SPSS نسخه ٢٠ با در نظر گرفتن سطح معنی‌داری ٠/٠٥، مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها بیانگر آن بود که اکثر سالمندان تحت همودیالیز (٦٤/٣%) دچار اختلال شناختی خفیف بودند. در بین ابعاد آزمون، بعد جهت‌یابی با میانگین و انحراف استاندارد ١/٦٨٩±٩/٠٤، بیشترین میزان و بعد سازندگی، با میانگین و انحراف استاندارد ٠/٤٨٨±٠/٦٢، کمترین سهم را در وضعیت شناختی در سالمندان تحت همودیالیز مراکز درمانی به خود اختصاص دادند. همچنین یافته‌ها نشان داد بین وضعیت شناختی با برخی از مشخصات جمعیت شناختی سالمندان تحت همودیالیز (جنس، سطح تحصیلات، وضعیت تأهل و بیماری زمینه‌ای) ارتباط معنی‌دار وجود دارد (٠/٠٠١> p). نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های این مطالعه، وضعیت شناختی در سالمندان تحت همودیالیز تحت تأثیر برخی ویژگی‌های جمعیت شناختی مانند جنس، سطح تحصیلات، وضعیت تأهل و بیماری زمینه‌ای قرار می‌گیرند. آگاهی از نتایج این پژوهش می‌تواند موردتوجه مسئولین قرار گیرد تا با برنامه‌ریزی لازم و فراهم آوردن تمهیدات موردنیاز، زمینه را جهت ارتقاء وضعیت شناختی سالمندان فراهم نمایند. 2 BACKGROUND AND OBJECTIVE: With rising age and the beginning of old age, people gradually lose some of their physiological and psychosocial functions. Any approach that can reduce the negative effects of age on cognitive status or reduce the risk of dementia will have a dramatic effect on the quality of life of the elderly. The aim of this study was to determine the cognitive status and its relationship with some demographic characteristics in the elderly under the hemodialysis of medical centers of Guilan University of Medical Sciences. METHODS: This cross-sectional descriptive study was conducted on 84 elderly people under hemodialysis in 2019. Data were collected using a demographic characteristics questionnaire and Mini-Mental State Examination (MMSE) test whose validity and reliability have been confirmed in the national studies and then were analyzed through descriptive statistics (frequency tables, mean and standard deviation) and analytical statistics (chi-square, Mann-Whitney and Kruskal-Wallis) using SPSS 20, considering the significant level of 0.05. FINDINGS: The findings showed that the majority of the elderly under the hemodialysis (64.3%) had mild cognitive impairment. Among the dimensions of the test, the dimension of orientation with the mean score and standard deviation of 9.04 ±1.689 had the highest share; and the construction dimension with the mean score and standard deviation of 0.62 ±0.488 had the lowest share in cognitive status of these patients. The findings also indicated a significant difference between the cognitive status and some demographic characteristics of the elderly under hemodialysis (gender, educational level, marital status and underlying disease) (P < 0.001). CONCLUSION: According to the findings of this study, the cognitive status of the elderly under hemodialysis is affected by some demographic characteristics such as gender, level of education, marital status and underlying disease. Awareness of the results of this research can be considered by the authorities to provide the necessary background to improve the cognitive status of the elderly through planning and providing the necessary arrangements. 9 18 2020/05/202020/07/4 1399/4/14 2020/07/42020/08/12 1399/5/22 مریم رحمانی Maryam Rahmani دانشگاه علوم پزشکی گیلان rahmani.m335@ gmail.com آذر درویش پور Azar Darvishpour دانشگاه علوم پزشکی گیلان darvishpour@gums.ac.ir پرند پورقانع Parand Pourghane دانشگاه علوم پزشکی گیلان pourghanep@ gmail.com Cognitive status Old age Hemodialysis وضعیت شناختی سالمندان همودیالیز ## ##

تحلیلی بر مداخلات مرتبط با اخلاق حرفه ای در دانشجویان پرستاری: مطالعه مروری An Analysis of Interventions Related to Professional Ethics In Nursing Students: A Review Study 1 1 سابقه و هدف: با توجه به نقش اخلاق در رشته پرستاری، انجام مداخلات مرتبط با اخلاق حرفه ای از دوران دانشجویی ضرورتی انکارناپذیر است و نقش بسزایی در بهبود کیفیت خدمات درمانی بیماران دارد. مطالعه حاضر باهدف پی بردن بر مداخلات مرتبط با اخلاق حرفه ای در دانشجویان رشته پرستاری انجام شد. مواد و روش‌ها: مطالعه از نوع مروری و روایتی (Narrative) است. جستجوی مقالات بدون در نظر گرفتن محدودیت زمانی از پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Ovid، IranMedex،CINAHL, PsycINFO, Elsevier, ScienceDirect با واژه‌های کلیدی فارسی کدهای اخلاقی، دانشجویان پرستاری و اخلاق پرستاری واژه های انگلیسی Ethics, nursing students و Moral nursing ethics انجام شد. پس از جستجو، از سال 1980 تا 2020، 34 مقاله یافت شد که از این تعداد، 15 مقاله واجد معیارهای ورود به مطالعه موردبررسی قرار گرفت. این مطالعات بر اساس چارچوب مرور مقالات Sidani& Braden در 5 مرحله تحلیل شد. یافته‌ها: محتوای مداخلات در 3حوزه «اخلاقیات به‌طور عمومی»، «شناسایی مشکلات اخلاقی» و «توانمندسازی اخلاقی» انجام‌شده بود. در مطالعات موردبررسی از ابزارهای مانند پرسشنامه محیط اخلاقی (Ethical Environment Scale)، ابزار دیسترس اخلاقی کرلی (Corley’s Moral Distress Scale) و پرسشنامه حساسیت اخلاقی (Ethical Sensitivity Scale) برای جمعآوری اطلاعات استفاده‌شده است. طبق نتایج مطالعات، مداخلات آموزشی منجر به بهبود دانش، نگرش و عملکرد دانشجویان در ارتباط با کدهای اخلاقی و همچنین بهبود برآیندهای مرتبط با بیمار و سازمان میشود. نتیجه‌گیری: یافته ها نشان داد که مداخلات مرتبط با اخلاق حرفه ای باعث اجرای کدهای اخلاقی دانشجویان پرستاری در محیط بالین میشود. لذا مدیران و اساتید دانشکده های پرستاری میتوانند با برگزاری کارگاه های آموزشی برای دانشجویان، منجر به بهبود دانش، نگرش و عملکرد دانشجویان پرستاری شوند. 2 BACKGROUND AND OBJECTIVE: Considering the role of ethics in the field of nursing, performing interventions related to professional ethics from the student period is an undeniable necessity and has a significant role in improving the quality of patients' medical services. The aim of this study was to review the interventions related to professional ethics in nursing students. METHODS: This narrative review study was conducted to search interventional articles without time limit in Pub Med, Ovid, IranMedex, CINAHL, PsycINFO, Elsevier and Science Direct databases with Persian and English keywords such as ethical codes, nursing students and nursing ethics. After searching from 1980 to 2020, 34 articles were found, of which15 articles were selected based on inclusion criteria. These studies were analyzed in 5 steps based on a review framework of Sidani & Braden’s articles. FINDINGS: The content of the interventions was done in 3 areas: "Ethics in general", "Identification of ethical problems" and "Ethical empowerment". In all studies, standard tools such as the Ethical Environment Scale, Corley’s Moral Distress Scale and Ethical Sensitivity Scale were used to collect information. According to the results of the studies, educational interventions lead to improve students' knowledge, attitudes and practices related to ethical codes as well as improve outcomes related to the patient and organization. CONCLUSION: The findings showed that the interventions related to professional ethics lead to the implementation of ethical codes for nursing students in the clinical setting. Therefore, administrators and professors of nursing schools can improve the knowledge, attitude and practice of nursing students by holding training workshops for students. 19 26 2020/05/202020/07/42020/07/17 1399/4/27 2020/07/42020/08/122020/09/5 1399/6/15 امیرمالک نخعی زاده amirmalek Nakhaeizadeh دانشگاه علوم پزشکی بابل amirmaleknakhaeizadeh163@gmail.com سپیده محمدی Sepideh Mohammadi دانشگاه علوم پزشکی بابل sepidmohamadi@yahoo.com زهرا فتوکیان zahra Fotokian دانشگاه علوم پزشکی بابل zfotoukian@yahoo.com سبحان رحیمی sobhan Rahimi سمیرا نوروز رجبی samira norouzrajabi صاحبه یوسفی sahebeh usefi Nursing ethics Nursing students Nursing Review article. اخلاق پرستاری دانشجویان پرستاری پرستاری مقاله مروری. ## ##

سالمندی سالم چیست؟ تعاریف و عوامل موثر What is healthy ageing? Definitions and Effective factors 1 1 سابقه و هدف: مفهوم سالمندی سالم هم در زندگی روزمره و هم در دنیای آکادمیک و سیاست‌گذاری سلامت سالمندی اهمیت یافته است. سالمندی سالم فرایندی مستمر در جهت بهینه‌سازی فرصت‌ها برای بهبود و حفظ سلامتی جسمی، اجتماعی و روانی، استقلال و کیفیت زندگی و همچنین تقویت انتقال موفقیت‌آمیز از یک دوره به دوره‌ای دیگر در زندگی است. سالمندی سالم فراتر از وجود یا عدم وجود بیماری است و تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار می‌گیرد. هدف از این مطالعه، مرور جنبه‌های جسمانی، روانی، اجتماعی سالمندی سالم است. مواد و روش‌ها: این مطالعه یک مطالعه به‌صورت مروری می‌باشد که در سال 1399 انجام‌شده است. جست‌وجو با استفاده از کلیدواژه «healthy ageing» در «Google Scholar»، «PubMed» و «Science Direct» در محدوده زمانی 2010 تا 2020 انجام شد. پس از بررسی 6 مقاله برای مرور در این مطالعه انتخاب شدند. یافته‌ها: نتایج مطالعات منتخب نشان داد که فعالیت فیزیکی، افسردگی، تنهایی، شرکت در فعالیت‌های اوقات فراغت، وضعیت سلامت درک شده، یکپارچگی خود، اعتمادبه‌نفس، عزت‌نفس، خودارزیابی سلامت نسبتاً خوب، سن، تحصیلات، درامد، رفتارهای بهداشتی، مشارکت اجتماعی، شبکه حمایت اجتماعی، حمایت اجتماعی، خود کارآمدی و رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت بر سالمندی سالم تأثیر دارند. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که سالمندی سالم یک فنوتیپ چندبعدی است و صرفاً عدم وجود بیماری بالینی را در برنمی‌گیرد، بلکه رهایی از ناتوانی جسمی و حفظ عملکرد شناختی، عاطفی و اجتماعی را نیز شامل می‌شود و تحت تأثیر عواملی چون سلامت درک شده، یکپارچگی خود، اعتمادبه‌نفس و شبکه حمایت اجتماعی قرار می‌گیرد. 2 BACKGROUND AND OBJECTIVE: The concept of healthy ageing has become important in daily life, academic world and ageing health policy making. Healthy ageing is a lifelong process of optimizing opportunities for improving and preserving physical, social and mental wellness, independence, and quality of life, as well as enhancing successful life-course transitions. Healthy ageing is beyond the presence or absence of disease, and is affected by a variety of factors. The purpose of this study was to review the physical, psychological, social aspects of healthy ageing. METHODS: In this review study conducted in 2020, the keyword of "healthy aging" was searched in "Google Scholar", "PubMed" and "Science Direct" from 2010 to 2020. Finally, 6 articles were reviewed in this study. FINDINGS: The results of the selected studies showed that physical activity, depression, loneliness, participation in leisure activities, perceived health status, ego-integrity, self-achievement, self-esteem, fair self-rated health, age, education, income, health behaviors, social participation, social support network, social support, self-efficacy and health-promoting behavior affected healthy ageing. CONCLUSION: Healthy ageing is a multidimensional phenotype and does not merely capture the absence of clinical disease, but also incorporates freedom from physical disability, plus preserved cognitive, affective and social functioning and is affected by factors such as perceived health, ego-integrity, self-achievement and social support network. 27 34 2020/05/202020/07/42020/07/172020/08/19 1399/5/29 2020/07/42020/08/122020/09/52020/09/8 1399/6/18 سیده فاطمه زهرا منافی فر Seyyedeh Fatemeh Zahra Manafifar فاطمه غفاری Fatemeh Ghaffari محبوبه فرامرزی Mahbobeh Faramarzi مرضیه یوسف رمکی marziyeh youseframaki عباس شمسعلی نیا Abbas Shamsalinia Healthy ageing definition effective factors. سالمندی سالم تعریف عوامل مؤثر. ## ##

مقایسه دو روش آموزشی چهره به چهره و الکترونیکی بر دانش فعالیت فیزیکی سالمندان: کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده Comparing the effect of Face-to-Face and Electronic Educational Methods on the Knowledge of physical activity in the older adults: A randomized controlled trial 1 1 سابقه و هدف: برای پیشگیری از ایجاد بیماری‌های مزمن و افزایش کیفیت زندگی در سالمندان دانش فعالیت فیزیکی بسیار مؤثر است. این مطالعه با هدف مقایسه تأثیر دو روش آموزشی چهره به چهره و الکترونیکی بر دانش فعالیت فیزیکی سالمندان انجام شد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر به‌صورت کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده در مرکز روزانه کهریزک در شهر کرج درسال 97-1396 انجام‌گرفته است. تعداد نمونه‌های مورد پژوهش شامل 88 سالمند بوده که در دو گروه آموزش چهره به چهره و الکترونیکی و یک گروه کنترل به‌صورت تصادفی قرار داده شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل پرسشنامه مشخصات دموگرافیک و دانش فعالیت فیزیکی بود که در سه مرحله قبل، 1 و 3 ماه بعد از مداخله جمع‌آوری شد. داده‌ها با SPSS نسخه 24 و در سطح معنی‌داری 0/05مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین نمره دانش فعالیت فیزیکی در گروه آموزش چهره به چهره و گروه آموزش الکترونیکی در سه نوبت اندازه‌گیری، اختلاف معناداری وجود داشت (0/001=p). نتایج آزمون تعقیبی بنفرونی بین گروه کنترل با گروه آموزش الکترونیکی و چهره به چهره تفاوت معنی‌دار نشان داد. (0/05>p). میزان اندازه اثر به‌دست‌آمده جهت مقایسه نمره دانش فعالیت فیزیکی برای گروه آموزش چهره به چهره 0/89و برای گروه آموزش الکترونیکی 0/87 بود. نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر نشان داد که روش آموزشی چهره به چهره نسبت به روش آموزشی الکترونیکی بر ارتقاء دانش فعالیت فیزیکی سالمندان مؤثرتر بود؛ بنابراین می‌توان از آموزش الکترونیکی در کنار آموزش چهره به چهره جهت ارتقاء دانش فعالیت فیزیکی سالمندان بهره برد. 2 BACKGROUND AND OBJECTIVE: Knowledge of physical activity (KPAQ) is very effective in preventing chronic diseases and increasing the quality of life in the elderly. Therefore, the aim of this study was to compare the effect of face-to-face and electronic educational methods on the KPAQ among the elderly. METHODS: This randomized controlled trial was conducted on 88 elderly people referred to Kahrizak Daily Care Center in Karaj, Iran from 2017 to 2018. Participants were randomly divided into educational groups including face-to-face and electronic educational groups as well as a control group. Data collection tools included questionnaires of demographic characteristics and KPAQ, collected in three stages before, 1 and 3 months after the intervention. Data were analyzed using SPSS 24 at a significant level of 0.05. FINDINGS: The findings showed that there was a significant difference between the mean scores of KPAQ in the face-to-face and electronic educational groups (P=0.001). The results of Bonferroni's post-hoc test indicated a significant difference between the control group with face-to-face and electronic educational groups (P<0.01). The rate of effect size obtained to compare the KPAQ score was 0.89 and 0.87 for face-to-face and electronic educational groups, respectively. CONCLUSION: The present study represented that face-to-face educational method was more effective than electronic educational method in improving the KPAQ of the elderly. Therefore, electronic educational method along with face-to-face educational method can be used to improve the KPAQ of the elderly. 35 44 2020/05/202020/07/42020/07/172020/08/192020/08/31 1399/6/10 2020/07/42020/08/122020/09/52020/09/82020/09/13 1399/6/23 شهاب پاپی shahab papi shahabpapi@yahoo.com یدالله ابوالفتحی ممتاز Yadollah Abolfathi Momtaz yabolfathi@gmail.com فرحناز محمدی شاهبلاغی Farahnaz Mohammadi Shahboulaghi mohammadifarahnaz@gmail.com مهشید فروغان mahshid Foroughan m_foroughan@yahoo.com مرضیه عربان marzieh araban araban62@gmail.com: سعیده عوض زاده saeede avazzade saeedeavazzade5937@gmail.com Elderly Physical activity Knowledge Face to face educational method Electronic educational method. سالمند فعالیت فیزیکی دانش آموزش چهره به چهره آموزش الکترونیکی. ## ##

ارتباط بین شاخص‌های سرمایه اجتماعی با سلامت عمومی سالمندان غیرفعال Relationship between social capital indicators and general health of the inactive elderly 1 1 سابقه و هدف: جمعیت دنیا به سرعت در حال سیر به سوی سالخورده شدن است و در این میان، ارتقای بهداشت و تأمین سلامت سالمندان جامعه که در سال‌های آتی بخش بزرگی از جمعیت را به خود اختصاص خواهند داد، از ارکان مهم پیشرفت جوامع است. شواهد موجود نشان می‌دهد سرمایه اجتماعی با فراهم آوردن حمایت‌های عاطفی و روانی نقش مؤثری در ارتقای سلامت عمومی سالمندان ایفا می‌کند. ازاین‌رو، این مطالعه به بررسی عوامل مؤثر شاخص‌های سرمایه اجتماعی بر سلامت عمومی سالمندان غیرفعال پرداخت. مواد و روش‌ها: این پژوهش از نوع مطالعات کاربردی و توصیفی و از نوع همبستگی است که به شیوه مقطعی بر روی ٢٠٠ سالمند غیرفعال شهرستان لاهیجان انجام شد. ابزار جمع‌آوری داده‌ها، پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ و برای سنجش متغیر سرمایه اجتماعی از پرسشنامه استاندارد ناهاپیت و گوشال استفاده شد. داده‌های پژوهش از طریق از آزمون‌های ضریب همبستگی تای-بی کندال، همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون چند متغیره در نرم‌افزار SPSS نسخه ٢٣ مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج یافته‌ها نشان داد، ضریب همبستگی میان اعتماد نهادی و سلامت عمومی (٠/٠٢٨-)، اعتماد بین شخصی سالمندان (٠/١٩٨)، اعتماد تعمیم‌یافته (٠/١٣٦) و سرمایه اجتماعی (٠/١٥٠) و مقدار رگرسیون ٠/٢٩٨ می‌باشد که نشان می‌دهد، بین مجموعه متغیرهای تحقیق همبستگی وجود دارد (٠/٠٥p≤). که نشان می‌دهد بین متغیرها رابطه معنی‌داری وجود دارد. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش مبنی بر رابطه بین سرمایه اجتماعی و سلامت عمومی، مسئولین مرتبط با امور سالمندی می‌توانند با تقویت فعالیت‌های گروهی و جمعی سهم مهمی در روند بهبود سلامت عمومی سالمندان داشته باشند. 2 BACKGROUND AND OBJECTIVE: The world's population is rapidly aging, and in the meantime, promoting the health and well-being of the elderly, who will make up a large part of the population in the coming years, is one of the most important pillars of society's progress. Evidence suggests that social capital plays an effective role in promoting the general health of the elderly by providing emotional and psychological support. Therefore, the aim of this study was to investigate the effective factors of social capital indicators on the general health of the inactive elderly. METHODS: This applied, descriptive, cross-sectional and correlational study was performed on 200 inactive elderlies in Lahijan. Data were collected using Goldberg’s General Health questionnaire and standard Nahapiet and Ghoshal questionnaire for measuring social capital variables. The data were analyzed using the Kendall's tau-b correlation coefficient, Pearson correlation and multivariate regression test in SPSS 23. FINDINGS: The results showed that the correlation coefficient between general health and institutional trust, interpersonal trust of the elderly, generalized trust and social capital was -0.028, 0.198, 0.136 and 0.150 with regression value of 0.298, respectively, indicating that there was a significant correlation between the set of research variables. CONCLUSION: According to the findings on the relationship between social capital and general health, officials in charge of geriatric affairs can have an important role in improving the general health of the elderly by strengthening group and collective activities. 45 52 2020/05/202020/07/42020/07/172020/08/192020/08/312020/08/31 1399/6/10 2020/07/42020/08/122020/09/52020/09/82020/09/132020/09/14 1399/6/24 مازیار کلاشی Maziyar Kalashi دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران mazikala@yaho.com حسین کریمی پاشاکی Hossein Karimi Pashaki کارشناسی ارشد مدیریت تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج Hkarimi@yahoo.com سیاوش خداپرست siavash khodaparast گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران s.khodaparast@yahoo.com وحید بخشعلی پور Vahid Bakhshalipour گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران vahidbakhshalipour@yahoo.com Institutional trust General health Social capital The elderly. اعتماد نهادی سلامت عمومی سرمایه اجتماعی سالمندان ## ##

بررسی تأثیر کاربرد نرم‌افزار سالم پیر شدن بر آگاهی فرهنگیان از سالم پیر شدن Investigating the effect of using healthy aging software on teachers’knowledge of healthy aging 1 1 سابقه و هدف: افزایش جمعیت سالمندان در جهان از سویی، گستردگی بیماری‌های مزمن از سوی دیگر، نیاز به آموزش را در دهکده جهانی افزایش داده است. یکی از این آموزش‌ها، آموزش سالم پیر شدن، برای سالمندان است. از طرفی با گستردگی بیماری کرونا، ارتباط پرستاران با مددجویان در مراکز درمانی و بهداشتی برای برقراری و اجرای آموزش کمتر شده است. لذا با توجه به اینکه در هزاره سوم آموزش هستیم، ارائه، اجرا و پیگیری تأثیر کاربرد نرم‌افزار سالم پیر شدن که آموزش از راه دور است، گامی مهم در جهت دست‌یابی به اهداف ارتقاء آموزش مراقبت از خود در سالمندان است. لذا محققین، تحقیقی باهدف بررسی تاثیرکاربرد نرم‌افزار سالم پیر شدن بر آگاهی فرهنگیان ٦٠ تا ٧٠ سال از سالم پیر شدن را اجرا و نتایج را گزارش می‌نمایند. مواد و روش‌ها: تحقیق حاضر نیمه تجربی و دارای،٨٠ نمونه بازنشسته فرهنگی که در مقطع سنی ٦٠ تا ٧٠ سال بوده و در سال ٩٧ تا ٩٨ انجام گردید. به روش نمونه‌گیری به‌صورت در دسترس در جامعه پژوهش فرهنگیان بازنشسته تنکابن بود. نمونه‌ها در دو گروه ٤٠ نفر به‌صورت گروه کنترل و گروه آموزش با کاربرد نرمافزار قرار گرفتند. مداخله با ارائه نرم‌افزار سالم پیر شدن در گروه آموزش بود. جهت جمع‌آوری داده‌ها از ابزارهای سنجش اطلاعات فردی، تستی با ٢٠ سؤال چهار جوابی با پایایی (٠/٧٨=P)، که در حضور محققین پاسخ داده‌شده است و ابزار سنجش رضایت‌مندی با پایایی (٠/٨٩=P) از کاربرد نرم‌افزار، استفاده شد. سپس اطلاعات به‌دست‌آمده آنالیز گردید. یافته‌ها: این پژوهش بر روی ٨٠ نمونه با میانگین سنی ٣/٦٤ ±٦٤/٣٣ در گروه کنترل و ٣/٦±٦٢/١٢ در گروه آموزش با نرمافزار انجام‌شده است. نتایج نشان داد که ازنظر مشخصات فردی و اجتماعی در دو گروه کنترل و با آموزش نرمافزار اختلاف معناداری ندارند (٠/٠٥<P). میزان آگاهی گروه کنترل قبل و بعد مداخله ١/١٧± ١٥/٥ و ٢/١٢± ١٦/٢ و در گروه با آموزش نرم‌افزار، میزان آگاهی قبل و بعد از مداخله ٢/٦± ١٦/٣٤ و ١/٤٨ ± ١٩/٧٢ بود و رابطه معناداری بین میانگین نمره آگاهی از سالم پیر شدن درگروه آموزش با نرم‌افزار آموزشی و کنترل قبل و پس از مداخله دیده شد (٠/٠٠٠ =P). نتیجه‌گیری: اقدام در جهت تولید نرم‌افزارهای مناسب برای آموزش سالمندان گامی در جهت افزایش اطلاعات سالمندان در حفاظت و پیشگیری از عوارض سالمندی است. لذا پرستاران در ارتقای سلامتی و پیشگیری از عوارض سالمندی با اجرای آموزش مددجویان سالمند، به روش آموزش الکترونیکی به ارتقای سلامتی در سالمندان کمک می‌کند. 2 BACKGROUND AND OBJECTIVE: Both the increase of the elderly population in the world and the spread of chronic diseases have enhanced the need for training in the global village. One of these trainings is healthy aging one for the elderly. On the other hand, with the spread of COVID-19, nurses' communication with clients has decreased in medical and health centers for establishing and implementing training. Therefore, considering that we are in the third millennium of training, presenting, implementing and following-up the impact of using healthy aging software, trained by distance are an important step towards achieving the goals of improving self-care training in the elderly. Hence, the aim of this study was to investigate the effect of using healthy aging software on 60-70-year-old teachers’knowledge of healthy aging and report the results. METHODS: This quasi-experimental study was conducted on 80 60-70-year-old teachers in 2018-19. The Tonekabon retired teachers were selected by available sampling method. The subjects were divided into two groups of 40 in each -control and training groups- using software. The intervention was performed by providing healthy aging software in the training group. To collect data, the tools including personal information measurement as a test containing 20 four-answer questions with reliability of 0.78, which was responded in the presence of researchers, and satisfaction measurement of using software with reliability of 0.89 were used. Then, the obtained information was analyzed. FINDINGS: This study was performed on 80 subjects with a mean age of 64.33±3.64 in the control group and 62.12±3.6 in the training group using software. The results indicated that there was no significant difference in terms of individual and social characteristics in two groups of control and software training (P>0.05). The knowledge level before and after the intervention was 15.5±1.17 and 16.2±2.12 in the control group as well as 16.34±2.6 and 19.72±1.48 in the training group, respectively. There was a significant relationship between the mean scores of knowledge about healthy aging in the software training group and control before and after the intervention (P = 0.000). CONCLUSION: Taking action to produce appropriate software for training the elderly is a step towards increasing the information of the elderly in the protection and prevention of the complications of old age. Thus, nurses help to promote health and prevent aging complications in the elderly by training the elderly clients via the electronic-training method. 53 61 2020/05/202020/07/42020/07/172020/08/192020/08/312020/08/312020/09/1 1399/6/11 2020/07/42020/08/122020/09/52020/09/82020/09/132020/09/142020/09/15 1399/6/25 نسرین نوابی nasrin navvabi دانشگاه علوم پزشکی بابل nasrin.navabi@gmail.com خدیجه جهانگشت khad je Jahangasht دانشگاه علوم پزشکی بابل KH.jahangasht@yahoo.com مریم مشایی maryam Mashaei دانشگاه علوم پزشکی بابل مریم مشاییmashaei.martam@yahoo.com کلثوم حلاجیان kolosom hallajian دانشگاه علوم پزشکی بابل kolsomhallajian@gmail.com فاطمه محمدخواه Fatemeh Mohammadkhah عباس شمسعلی نیا Abbas Shamsalinia Software Healthy aging Knowledge Retired teachers. نرم‌افزار سالم پیر شدن آگاهی فرهنگیان بازنشسته. ## ##

رابطه تاب‌آوری و امید با افسردگی در سالمندان ساکن شهر خرم‌آباد Relationship between resilience and hope with depression in the elderly residing in Khorramabad 1 1 سابقه و هدف: امروزه افســردگی از شایع‌ترین اختلالات روانی و معضل قوی در زندگی سالمندان است. از عوامل مقابله‌گر با افسردگی در سالمندان مسئله امید و تاب‌آوری در آنان است که نقش مهمی‌ در مقابله با تنیدگی‌ها و تهدیدهای زندگی ‌و آثار نامطلوب آن دارد؛ بنابراین ‌مطالعه حاضر با هدف تعیین رابطه تاب‌آوری وامید با میزان افسردگی در سالمندان صورت گرفت. مواد و روش‌ها: تحقیق حاضر یک مطالعه توصیفی و از نوع همبستگی بوده است. جامعه آماری شامل همه‌ی سالمندان شهر خرم‌آباد در سال ١٣٩٨ بود. حجم نمونه ٣٥٧ نفر تعیین شد و انتخاب نمونه‌ها با استفاده از روش ‌نمونه‌گیری ‌تصادفی‌ خوشه‌ای ‌چندمرحله‌ای انجام گرفت. مقیاس جمع‌آوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌های افسردگی سالمندان برینک و همکاران، پرسشنامه امیدواری میلر و تاب‌آوری کونور و دیویدسون بود. داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون‌ و تحلیل رگرسیون هم‌زمان به‌منظور تعیین توان نقش پیش‌پراکندگی تاب‌آوری و امید در میزان افسردگی سالمندان در نسخه ٢١ نرم‌افزار spss تحلیل شدند. یافته‌ها: طبق یافته‌ها شرکت‌کنندگان در محدوده‌ی سنی ٩٣-٦٠ سال بوده و از مجموع ٣٥٧ سالمند شرکت‌کننده در مطالعه، ١٤٨ نفر مرد و ١٧١ نفر زن بودند. تعداد ٦٥ نفر همسرانشان در قید حیات نبودند. همچنین ٢٥٢ نفر با همسر یا خانواده خود زندگی می‌کردند. نتایج این مطالعه نشان داد، بین تاب‌آوری و افسردگی (٠/٤٨=β) و همچنین بین امید و افسردگی (٠/٧١= β) در سالمندان، همبستگی منفی و معنادار وجود دارد (٠/٠٠١> p). بدین معنی که تاب‌آوری و امید توان پیش‌بینی افسردگی در سالمندان را دارند و روی هم ٥١ درصد واریانس افسردگی را پیش‌بینی می‌کنند. نتیجه‌گیری: با توجه به اینکه بین تاب‌آوری و امید با میزان افسردگی در سالمندان رابطه معکوس وجود دارد، تدوین مداخله‌های مناسب برای افزایش این دو مؤلفه مهم در سالمندی ضروری به نظر می‌رسد. 2 BACKGROUND AND OBJECTIVE: Today, depression is one of the most common mental disorders and a strong problem in the life of the elderly. One of the coping factors with depression in the elderly is the issue of hope and resilience in them, which plays an important role in coping with stress and life threats and its adverse effects. Therefore, the present study was conducted to determine the relationship between resilience and hope with depression in the elderly. METHODS: The present study was a descriptive and correlational study. The statistical population included all the elderly in Khorramabad in 2019. The sample size of 357 cases was selected using multi-stage cluster random sampling. The data collection scale included the Depression Inventory of the Elderly of Brink et al. Miller Hope Questionnaire and Connor-Davidson Resilience Questionnaire. Data were analyzed using Pearson correlation test and simultaneous regression analysis to determine the predictive role of resilience and hope in the rate of depression in the elderly through SPSS 21. FINDINGS: According to the findings, the participants were in the age range of 60-93 years and of the 357 elderly participants in the study, 148 and 171 cases were male were female, respectively. The spouses of 65 of old adults were not alive. Moreover, 252 people lived with their spouse or family. The results of this study showed that there was a negative and significant correlation between resilience and depression (β= 0.48) and between hope and depression (β=0.71) in the elderly (p<0.001). This means that resilience and hope can predict depression in the elderly and together predict 51% of the variance of depression. CONCLUSION: Considering that there is an inverse relationship between resilience and hope with the rate of depression in the elderly, the development of appropriate interventions to increase these two important components in old age seems necessary. 62 70 2020/05/202020/07/42020/07/172020/08/192020/08/312020/08/312020/09/12020/09/14 1399/6/24 2020/07/42020/08/122020/09/52020/09/82020/09/132020/09/142020/09/152020/09/20 1399/6/30 شهرزاد مرادی Shahrzad Ghodrati Mirkohi پیام نور قزوین Shahrzad.moradi1397@gmail.com مهدی قدرتی میرکوهی Mahdi Ghodrati Mirkohi پیام نور تهران mahdi.ghodrati@pnu.ac.ir Resilience Hope Depression The elderly تاب‌آوری امید افسردگی سالمندان. ## ##