بررسی تأثیر فعالیت‌های ورزشی بر سلامت عمومی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان Investigating the impact of sports activities on students' general health and academic performance 1 1 فعالیت بدنی از طریق بهبود سلامت جسمی و روانی، کاهش استرس و تقویت تمرکز، نقشی مؤثر در ارتقای عملکرد تحصیلی دانشجویان ایفا می‌کند. شواهد پژوهشی نشان می‌دهند که مشارکت در فعالیت‌های ورزشی سازمان‌یافته با افزایش نمرات همراه است و اغلب مطالعات رابطه‌ای مثبت بین فعالیت بدنی و پیشرفت تحصیلی را تأیید کرده‌اند. این تأثیر به نوع، مدت و شدت فعالیت بستگی دارد؛ به‌طوری‌که فعالیت‌های منظم و طولانی‌مدت مفیدترند، درحالی‌که شدت زیاد این فعالیت‌ها ممکن است آثار منفی به همراه داشته باشد. نتیجه مطالعه حاضر نشان داد که فراهم‌سازی امکانات ورزشی و آموزش اهمیت ورزش در دانشگاه‌ها می‌تواند به بهبود عملکرد تحصیلی دانشجویان منجر شود. 2 Physical activity improves students' academic performance by improving physical and mental health, reducing stress and increasing concentration. Research indicates that participation in organized sports activities is associated with better grades, and most studies have confirmed a positive relationship between physical activity and academic achievement. This effect depends on the type, duration and intensity of the activity with regular and long-term activities being more beneficial, while high-intensity activities can have negative effects. The results of the present study showed that providing sports facilities and educating students about the importance of exercise at universities could improve academic performance. 1 5 2024/11/6 1403/8/16 2024/12/7 1403/9/17 مهدی فلاح حیدری نژاد Mahdi Falah heydari nezhad دانشگاه علوم پزشکی گیلان mehfhn6979@gmail.com پرند پورقانع Parand Pourghane دانشگاه علوم پزشکی گیلان pourghanep@gmail.com Student Academic performance Academic achievement Exercise دانشجو عملکرد تحصیلی موفقیت تحصیلی ورزش ## ##

راهبردهای سبک زندگی در دوران میان‌سالی برای پیشگیری از نقص شناختی و بیماری آلزایمر در سالمندی: یک مطالعه مروری روایتی Lifestyle strategies in middle age to prevent cognitive impairment and Alzheimer’s disease: A narrative review 1 1 سابقه و هدف: با افزایش روزافزون جمعیت سالمندان جهان، بیماری‌های ناتوان‌کننده در این گروه سنی از جمله آلزایمر بار اجتماعی و اقتصادی زیادی را به جوامع تحمیل می‌کند. از آنجایی که امروزه درمان مؤثری برای این بیماری وجود ندارد، پیشگیری و اصلاح سبک زندگی امری حیاتی می‌باشد. هدف از این مطالعه، مروری بر راهبردهای سبک زندگی در دوران میان‌سالی برای پیشگیری از نقص شناختی و بیماری آلزایمر در سالمندی می‌باشد. مواد و روشها: جست‌وجوی جامع و گسترده بانک‌های اطلاعاتی PubMed، Scopus، Web of Science، Cochrane Library، MagIran، SID، IranDoc و موتور جستجوی Google Scholar با استفاده از کلمات کلیدی مناسب، انجام شد. مقالات معتبر منتشر شده از سال 2010 تا 2024 که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند، بررسی شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که داشتن یک رویکرد سبک زندگی سالم از جمله مصرف بیش‌تر مواد غذایی حاوی ویتامین‌های گروه‌ ب و آنتی‌اکسیدان‌ها، یا رژیم غذایی مدیترانه‌ای و رویکردهای غذایی برای توقف فشارخون بالا، همچنین انجام ورزش‌های هوازی و غیر هوازی نظیر ایروبیک و پیلاتس و کاهش استرس‌های روزمره از طریق مدیتیشن و یوگا و ذهن آگاهی، ممکن است گزینه‌های امیدوار کننده‌ای برای به تأخیر انداختن یا پیشگیری از بیماری آلزایمر باشند. نتیجه‌گیری: به منظور پیشگیری از نقص شناختی و بیماری آلزایمر در سالمندی، توصیه می‌شود ترکیبی از مداخلات سبک زندگی، از سنین پایین‌تر و میان‌سالی در نظر گرفته شوند. 2 Background and Objective: The number of the elderly population is increasing, and Alzheimer's disease is one of the age-related and debilitating neurological diseases that impose a major social and economic burden. Nowadays, since there is no effective treatment for this disease, prevention through lifestyle modification is vital. The aim of this study was to review lifestyle strategies in middle age to prevent cognitive impairment and Alzheimer's disease in old age. Methods: A comprehensive search of PubMed, Scopus, Web of Science, Cochrane Library, MagIran, SID, IranDoc, and Google Scholar databases was performed using appropriate keywords. Authentic articles published from 2010 to 2024 that met the inclusion criteria were reviewed. Findings: The results showed that a healthy lifestyle approach, including eating foods containing more B group vitamins and antioxidants, a Mediterranean or Dietary Approaches to Stop Hypertension (DASH) diet, aerobic or non-aerobic exercise, and reducing everyday stressors through meditation, yoga, or mindfulness may be promising options for delaying or preventing Alzheimer's disease. Conclusion: To prevent cognitive impairment and Alzheimer's disease in old age, it is recommended to consider a combination of lifestyle interventions from middle age. 6 21 2024/11/62024/05/31 1403/3/11 2024/12/72024/10/16 1403/7/25 فاطمه رازقی حقیقی Fatemeh Razeghi Haghighi fatemehrazeghihaghighi@gmail.com بهناز انجذاب Behnaz Enjezab behnaz_enjezab@ssu.ac.ir Life style Cognitive dysfunction Alzheimer disease Aged Middle Aged سبک زندگی نقص شناختی بیماری آلزایمر سالمندی میانسالی ## ##

بررسی رابطه بین اهمال‌کاری تحصیلی با فرسودگی تحصیلی دانشجویان دانشکده پرستاری رامسر The Relationship between Academic Procrastination and Academic Burnout Among Nursing Students at Ramsar Nursing Faculty 1 1 -سابقه و هدف: اهمال‌کاری تحصیلی به‌عنوان یک عامل ناتوان‌کننده با اضطراب، عزت‌نفس پایین و فرسودگی تحصیلی همراه است. این مطالعه باهدف تعیین اهمال‌کاری تحصیلی و فرسودگی تحصیلی دانشجویان دانشکده پرستاری رامسر انجام شد. مواد و روشها: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی - همبستگی است. در این مطالعه ٢٥٠ نفر از دانشجویان دانشکده پرستاری که به روش سرشماری انتخاب شدند مورد بررسی قرار گرفتند. داده‌ها از طریق دو پرسش‌نامه فرسودگی تحصیلی Maslach و Jackson (١٩٨١) و اهمال‌کاری تحصیلی Solomon و Rothblum (١٩٨٤)، نسخه دانشجو (PASS) جمع آوری گردید. داده‌ها از طریق ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ١٦ تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج حاکی از وجود اهمال‌کاری تحصیلی دانشجویان با میانگین نمره (١٤/٣٥ ± ٨٢/٨٦) و فرسودگی تحصیلی دانشجویان با میانگین نمره (١٣/٩٧ ± ٤١/٢٠) در سطح متوسط بود. بین اهمال‌کاری تحصیلی با فرسودگی تحصیلی (٠/٠٠١P<، ٠/٥٥٦=r) رابطه مثبت و معنیداری وجود داشت. میزان اهمال‌کاری تحصیلی و فرسودگی تحصیلی با متغیرهای جمعیت‌شناسی رابطه معنی‌داری داشت. نتیجه‌گیری: براساس یافته های پژوهش، اهمالکاری تحصیلی در میان دانشجویان دانشکده در حد متوسط می‌باشد. باتوجه به نقش مهم اهمال‌کاری تحصیلی برجنبه های مختلف آموزشی و آینده شغلی دانشجویان توجه به این امر برای اساتید، مشاوران تحصیلی ضروری می‌باشد و بررسی علل و راهکارهای مناسب جهت کاهش این رفتار و همچنین برگزاری کارگاه های آموزشی در خصوص مدیریت زمان، راه های مقابله با استرس و افزایش انگیزه تحصیلی می‌تواند در کاهش اهمالکاری تحصیلی در دانشجویان موثر باشد. 2 Background and Objective: Academic procrastination, as a debilitating factor, is associated with anxiety, low self-esteem and academic burnout. The aim of this study was to determine the extent of academic procrastination and academic burnout among students at Ramsar Nursing Faculty. Methods: In this descriptive-correlational study, 250 nursing students were studied using a census sampling method. Data were collected through the Maslach and Jackson Academic Burnout Questionnaire (1981) and the Solomon and Rothblum Academic Procrastination Scale (PASS, 1984 - Student Version). The data were analyzed using Pearson’s correlation coefficient and regression with SPSS 16. Findings: The results indicated that the students had a moderate level of academic procrastination (82.86 ± 14.35) and academic burnout (41.20 ± 13.97). A significant positive correlation was found between academic procrastination and academic burnout (r=0.556, P<0.001). Additionally, academic procrastination and burnout showed significant relationships with demographic variables. Conclusion: Based on the findings, academic procrastination among nursing students was at a moderate level. Given the significant impact of academic procrastination on various aspects of education and students' future careers, it is critical for faculty and academic advisors to address this issue. Identifying the causes and implementing appropriate strategies to reduce this behavior—such as organizing workshops on time management, stress management techniques, and ways to increase academic motivation—can be effective in minimizing academic procrastination among students. 22 36 2024/11/62024/05/312024/12/29 1403/10/9 2024/12/72024/10/162025/02/21 1403/12/3 عباس شمسعلی نیا abbasshamsalinia@yahoo.com ساجده شمسعلی نیا Sajedehshams73@gmail.com مرضیه یوسف رمکی سودابه عینی پور soodabeh.einipour92@gmail.com نوشین کهن soodabeh.einipour92@gmail.com سلیمان احمدی Iran Soleiman.ahmady@gmail.com Procrastination Academic Burnout Students Nursing اهمال‌کاری تحصیلی فرسودگی دانشجویان پرستاری ## ##

ارتباط تبعیت از رژیم دارویی با کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو Relationship between drug adherence and quality of life in patients with type 2 diabetes 1 1 سابقه و هدف: تبعیت از رژیم دارویی یک عامل قابل تغییر مهم است، که بر کنترل دیابت نوع دو تأثیر می‌گذارد. عوارض عمده دیابت بر جنبه های مختلف زندگی فرد مبتلا به دیابت، منجر به تاثیرات منفی بر کیفیت زندگی فرد می‌شود. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط بین تبعیت از رژیم دارویی با کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد. مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی مقطعی ٢٢٩ بیمار مبتلا به دیابت نوع دو که در مراکز جامع خدمات سلامت شهری وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بابل دارای پرونده بودند، با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده‌ها از سه پرسشنامه، دموگرافیک، تبعیت از رژیم دارویی (MMARS) و کیفیت زندگی (QOLQ)استفاده شد. داده‌ها با نرم افزار SPSS نسخه ٢٦ تحلیل شدند. یافته‌ها: میانگین و انحراف معیار سن بیماران ١٠/٠١ ± ٥٠/١٨ بود. میانگین نمره تبعیت از رژیم دارویی ١/٦٢ ± ٤/٩٧ می باشد. نتایج نشان داد که بین نمره تبعیت از رژیم دارویی و کیفیت زندگی رابطه مثبت و معنی‌داری وجود دارد ٠/٠٠١=p. نتیجه‌گیری: با توجه به وجود ارتباط معنی دار بین تبعیت از رژیم دارویی و کیفیت زندگی، پیشنهاد می‌شود با آموزش بیماران و تلاش برای افزایش تبعیت از رژیم دارویی گامی در راستای افزایش کیفیت زندگی این بیماران برداشته شود. 2 Background and Objective: Medication adherence is an important modifiable factor influencing the control of type 2 diabetes. The serious complications of diabetes affect various aspects of a person's life, leading to negative impacts on the individual's quality of life (QOL). The aim of this study was to investigate the relationship between medication adherence and QOL in patients with type 2 diabetes. Methods: In this descriptive cross-sectional study, 229 patients with type 2 diabetes enrolled in comprehensive urban health centers affiliated to Babol University of Medical Sciences were selected using convenience sampling. Three questionnaires were used to collect data: demographics, medication adherence rating scale (MARS), and QOL. The data were analyzed using SPSS 26. Findings: The mean and standard deviation of the patients' age was 50.18 ± 10.01. The mean score of medication adherence was 4.97 ± 1.62. The results showed that there was a positive and significant relationship between the score of medication adherence and QOL (P=0.001). Conclusion: Given the significant relationship between medication adherence and QOL, it is suggested that a step be taken to improve the QOL of these patients by educating patients and trying to increase medication adherence. 37 46 2024/11/62024/05/312024/12/292024/09/11 1403/6/21 2024/12/72024/10/162025/02/212025/04/17 1404/1/28 فاطمه مومنی دانشکده پرستاری مامایی رامسر s.fateme.momeni@gmail.com فاطمه شیرینکام سپیده محمدی هنگامه کریمی دانشکده پرستاری مامایی رامسر hengamehkarimister@gmail.com Type 2 diabetes Medication adherence Treatment adherence Health-related quality of life Quality of life دیابت نوع دو تبعیت از رژیم دارویی کیفیت زندگی ## ##

سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامتی و عوامل مرتبط با آن در سالمندان مبتلا به بیماری‌های مزمن Health-Promoting Lifestyle and Associated Factors in the Elderly with Chronic Diseases 1 1 سابقه و هدف: بیماری‌های مزمن در دوران سالمندی به عنوان شایع‌ترین علت مرگ‌ومیر در جهان شناخته ‌شده‌اند و ارتباط تنگاتنگی با سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت دارند. این مطالعه با هدف تعیین سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامتی و عوامل مرتبط با آن در سالمندان مبتلا به بیماری‌های مزمن انجام گرفته است. مواد و روشها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی بر روی 375 سالمند مبتلا به بیماری‌های مزمن مراجعه‌کننده به بیمارستان‌های شهر یزد در سال 1403 انجام شد. جمع‌آوری اطلاعات با فرم اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامتی (HPLP II) انجام شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و به‌کارگیری آمار توصیفی و تحلیلی صورت گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که ارتباط معناداری بین متغیر سن، شغل و تحصیلات با رفتارهای ارتقادهنده سلامتی وجود دارد (0/05>p). میانگین و انحراف معیار سبک زندگی ارتقا دهنده سلامتی (20/59±123/69) در سطح متوسط ارزیابی شد. حیطه مسئولیت‌پذیری در برابر سلامتی (7/74±31/61) بالاترین نمره و مدیریت استرس (3/36±12/72) در سالمندان مبتلا به بیماری‌های مزمن در پایین‌ترین سطح گزارش شد. نتیجه‌گیری: با توجه به اینکه سبک زندگی ارتقادهنده سلامتی و برخی ابعاد آن در سالمندان در سطح متوسط و پایین گزارش شدند، بنابراین طراحی، اجرا و پایبندی به انواع مداخلات آموزشی در جهت حفظ و ارتقا سلامتی به منظور داشتن سبک زندگی سالم و با تمرکز و تقویت بر حیطه‌هایی که در آن ضعیف هستند ضروری به نظر می‌رسد. 2 Background and Objective: Chronic diseases in the elderly are considered the leading cause of death worldwide, which is closely related to a health-promoting lifestyle. The aim of this study was to determine the health-promoting lifestyle and associated factors in older people with chronic diseases. Methods: This descriptive-analytical study was conducted on 375 elderly people with chronic diseases referred to hospitals in Yazd city in 2024. Data were collected using a demographic questionnaire and a Health-Promoting Lifestyle Profile (HPLP II) questionnaire. The data were analyzed with SPSS 22 using descriptive and analytical statistics. Findings: The results showed that there was a significant relationship between the variables age, occupation and education with health-promoting behaviors (p<0.05). The mean and standard deviation of the health-promoting lifestyle (123.69 ± 20.59) were assessed at a moderate level. The domain of health responsibility (31.61 ± 7.74) had the highest score, and stress management (12.72 ± 3.36) was reported lowest in older people with chronic diseases. Conclusion: Considering that health-promoting lifestyle and some of its dimensions were reported at moderate and low levels in the elderly. Therefore, it seems necessary to design, implement and follow various educational interventions to maintain and promote health in order to lead a healthy lifestyle, focusing on strengthening the areas in which they are weak. 47 59 2024/11/62024/05/312024/12/292024/09/112025/01/19 1403/10/30 2024/12/72024/10/162025/02/212025/04/172025/03/18 1403/12/28 شیرین رنجبر Shirin Ranjbar مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی، پژوهشکده بیماری های غیر واگیر، گروه پرستاری / مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران ranjbar.shirin2014@gmail.com فرحناز فرنیا Farahnaz Farnia مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی، پژوهشکده بیماری های غیر واگیر، گروه پرستاری / مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران far.farnia@yahoo.com صفیا ناروئی Safiya Narouei دانشجوی کارشناسی ارشد آمار زیستی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی، یزد، ایران safiyanaroue29@gmail.com فاطمه السادات میرحسینی Fatemeh sadat Mirhosseini کارشناس پرستاری،کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد، ایران fsm.2079@gmail.com میلاد بیات Milad Bayat مرکز اورژانس پیش بیمارستانی و مدیریت حوادث، دانشگاه علوم پزشکی همدان، ایران emt.miladbayat.1996@gmail.com Health-promoting lifestyle Elderly Chronic disease سبک زندگی ارتقا دهنده سلامتی سالمندی بیماری مزمن ## ##

بررسی ارتباط خود شفقت‌‌ورزی با کیفیت زندگی مرتبط با سلامت سالمندان منطقه غرب تهران در سال 1400 Relationship between self-compassion and quality of life related to the health of the elderly in the western region of Tehran, 2021 1 1 سابقه و هدف: با توجه به افزایش جمعیت سالمندان در سطح جهانی و اهمیت بهبود کیفیت زندگی آنان، هدف این مطالعه تعیین نقش خودشفقت‌ورزی به عنوان یک عامل محافظتی در ارتقای سلامت و کیفیت زندگی سالمندان بوده است. مواد و روش ها: مطالعه حاضر مطالعه‌ مقطعی است که بر روی ٤٠٠ سالمند ساکن منطقه شهری واقع در غرب تهران به صورت نمونهگیری مستمر انجام شد. ابزارهای جمعآوری دادهها شامل فرم اطلاعات جمعیت شناختی، پرسشنامه خودشفقتورزی (SCS-SF)، پرسشنامه کیفیت زندگی مرتبط با سلامت سالمندان (SF-٣٦)، پرسشنامه عدم اختلال شناختی (AMT) بودند. دادهها پس از جمعآوری با نرمافزار آماری SPSS نسخه ٢٢ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: میانگین سنی سالمندان برابر با ٣/٧٣ ± ٦٦/٩١ سال با دامنه ٧٤_٦٠ و بیش از نیمی از سالمندان مرد بودند. میانگین کیفیت زندگی مرتبط با سلامت و خودشفقتورزی به ترتیب برابر با ٨/٦٤ ± ٤٥/٧٩ و ٤/٣٧± ٣٦/٧٨ به دست آمد؛ که نشان‌دهنده‌ی کیفیت زندگی ضعیف و خودشفقتورزی متوسط است. بیشترین میانگین ابعاد خودشفقتورزی در بعد همانندسازی افراطی (١/٦٠± ٧/٩١) و کمترین میانگین در بعد ذهن آگاهی (١/٥٨± ٤/٢٢) بود. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین کیفیت زندگی مرتبط با سلامت با خودشفقتورزی همبستگی مستقیم و معنیداری وجود داشت. نتیجه‌گیری: به نظر میرسد درمان خودشفقتورزی به عنوان یک مداخله روانشناختی مؤثر در جهت بهبود کیفیت زندگی مرتبط با سلامت سالمندان توسط متخصصان سلامت روان و افراد فعال در حوزه سلامت و بهداشت، در قالب طرحهای آموزشی و درمانی، میتواند به بهبود کیفیت زندگی مرتبط با سلامت سالمندان مؤثر واقع شود. 2 Background and Objective: Given the global increase in the elderly population and the importance of improving their quality of life, the aim of this study was to determine the role of self-compassion as a protective factor in enhancing the health and quality of life of the elderly. Methods: This cross-sectional study was conducted on 400 elderly residents of an urban area in western Tehran, using continuous sampling. Data were collected using a demographic questionnaire, the Self-Compassion Scale-Short Form (SCS-SF), the Health-Related Quality of Life Questionnaire for the Elderly (SF-36), and the Abbreviated Mental Test (AMT). The data were analyzed using SPSS 22. Findings: The mean age of the older participants was 66.91 ±3.73 years (60-70 years), with more than half being male. The mean scores for health-related quality of life and self-compassion were 45.79±8.64 and 36.78±4.37, respectively, indicating poor quality of life and moderate self-compassion. The highest mean score for the self-compassion dimension was in the over-identification dimension (7.91±1.60), while the lowest score was in the mindfulness dimension (4.22±1.58). The Pearson correlation analysis revealed that there was a significant and direct relationship between health-related quality of life and self-compassion. Conclusion: It appears that self-compassion therapy, as an effective psychological intervention, can improve health-related quality of life in the elderly. Mental health professionals and people working in the field of health and hygiene can implement educational and therapeutic programs to improve the health-related quality of life in this population. 60 70 2024/11/62024/05/312024/12/292024/09/112025/01/192025/03/6 1403/12/16 2024/12/72024/10/162025/02/212025/04/172025/03/182025/05/20 1404/2/30 تهمینه صالحی Tahmine Salehi دانشکده پرستاری مامایی ایران salehi.t@iums.ac.ir سناء حضرتیان Sana Hazratian دانشکده پرستاری مامایی sanahazratian@gmail.com مهدی خوانساری Mehdi Khansari دانشکده پرستاری مامایی ایران Mahdikhansari@yahoo.com طیبه ماهور Tayebe Mahvar دانشکده پرستاری و مامایی Mandanamahvar@yahoo.com محمد جواد ویسی میانکلی دانشکده پرستاری و مامایی Mjavadveisi@gmail.com Self-compassion Health-related quality of life Elderly خودشفقت ورزی کیفیت زندگی مرتبط با سلامت سالمند تهران ## ##