fa خشونت کلامی علیه کارکنان فوریت‌های پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:150%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:#000099">سابقه</span></span></span></span></b><b> </b><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:#000099">و هدف: </span></span></span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:">خشونت شغلی می‌تواند اثر منفی و بار روانی بر ارائه نحوه خدمات کارکنان فوریت‌های پزشکی داشته باشد. این پژوهش باهدف تعیین خشونت کلامی نسبت به کارکنان فوریت‌های پزشکی و عوامل مرتبط با آن در دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام شد.<b><span style="color:#000099"></span></b></span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:150%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:#000099">مواد و روش&shy;ها: </span></span></span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:">این مطالعه به‌صورت توصیفی- تحلیلی و مقطعی بوده که بین کارکنان فوریت‌های پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال 1398 انجام شد. 264 نفر به روش تصادفی سیستماتیک انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل: پرسشنامه‌ی خشونت شغلی و پرسشنامه‌ی سلامت عمومی گلدن برگ 28 </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">GHQ</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:"> بود. جهت تجزیه‌ و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">SPSS</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:"> استفاده گردید.<b><span style="color:#000099"></span></b></span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:150%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:#000099">یافته‌ها:</span></span></span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:"> نتایج نشان دادند که در طول یک سال گذشته، 240 نفر از کارکنان فوریت‌های پزشکی، خشونت شغلی را در انواع کلامی 65%، فرهنگی 9/6 % و جنسی 1/3 % تجربه کردند. بین خشونت کلامی با تأهل (0/049=</span></span></span> <span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">p</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:">)، سن (0/04=</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%">p</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:">) و بحران 6 ماه اخیر کارکنان (0/02=</span></span></span> <span dir="LTR" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">p</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:">) رابطه آماری معنی‌داری وجود داشت. همراهان بیمار عامل اصلی خشونت بودند و بیش‌ترین واکنش در مقابل خشونت، دعوت کردن مهاجم به آرامش بود. بیشترین خشونت اعمال‌شده علیه کارکنان در آخرین مأموریت به ترتیب کلامی و فرهنگی بوده است. بین خشونت در آخرین مأموریت با نوع استخدام، سن و سابقه کار کارکنان رابطه آماری معنی‌داری وجود داشت.<b><span style="color:#000099"></span></b></span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:150%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:#000099">نتیجه‌گیری:</span></span></span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:"> با توجه به قابلیت پیش‌بینی و کنترل خشونت می‌توان در کنار ارتقاء آموزش، نحوه پیشگیری، انجام اصلاحات در مورد عوامل زمینه‌ساز خشونت و برگزاری کلاس</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:">&shy;</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:">ها و کارگاه</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:">&shy;</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:150%"><span 2="" mitra="" style="font-family:">های آموزشی را به‌عنوان گام مؤثری در جهت کاهش خشونت‌های کارکنان فوریت پزشکی دانست.<b><span style="color:#000099"></span></b></span></span></span></span></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:14.0pt"><span calibri="" style="font-family:"><b><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:#000099">Background and Objective:</span></span></b> <span new="" roman="" style="font-family:" times="">Occupational violence can have a negative effect and mental burden on the way emergency medical service personnel provide services. The aim of this study was to determine verbal violence against emergency medical service personnel and related factors at the Mazandaran University of Medical Sciences.<span style="color:#000099"></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:14.0pt"><span calibri="" style="font-family:"><b><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:#000099">Methods:</span></span></b> <span new="" roman="" style="font-family:" times="">This descriptive-analytical cross-sectional study was conducted among emergency medical service personnel of Mazandaran University of Medical Sciences in 2019. Totally, 264 individuals were selected using the systematic random sampling method. The data were collected using the Occupational Violence Questionnaire and Goldenberg GHQ-28 General Health Questionnaire. The data were analyzed using SPSS.<span style="color:#000099"></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:14.0pt"><span calibri="" style="font-family:"><b><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:#000099">Findings:</span></span></b> <span new="" roman="" style="font-family:" times="">During the past year, 240 emergency medical service personnel experienced occupational violence in the following forms: verbal (65%), cultural (6.9%), and sexual (3.1%). There was a statistically significant relationship between verbal violence and marital status (p=0.049) as well as age (p=0.04), and crisis in the past 6 months of the personnel (p=0.02). Patient companions were the main perpetrators of violence, and the most common response to violence was to ask the assailant to calm down. The most common violence against staff in the last mission was verbal and cultural violence. There was a statistically significant relationship between violence during the last mission and the type of employment, age and professional experience of the personnel.<span style="color:#000099"></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:14.0pt"><span calibri="" style="font-family:"><b><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:#000099">Conclusion:</span></span></b> <span new="" roman="" style="font-family:" times="">Considering the predictability and controllability of violence, in addition to improving training, prevention methods, reforms related to the factors that cause violence, and the implementation of courses and workshops can be considered as effective steps to reduce violence against emergency medical personnel.<span style="color:#000099"></span></span></span></span></span><br> &nbsp;</div> خشونت شغلی, خشونت کلامی, محل کار, فوریت‌های پزشکی Occupational violence, Verbal violence, Workplace, Emergency medical service 47 57 http://cjhaa.mubabol.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-137-1&slc_lang=fa&sid=1 Ali Babapour علی باباپور alisalar1978@gmail.com 10031947532846002508 10031947532846002508 No Mazandaran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی مازندران Ali Pourhabib علی پورحبیب alipourhabib58@gmail.com 10031947532846002509 10031947532846002509 No Golestan University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی گلستان، Mohammad Ali Heidari Gorjee محمد علی حیدری گرجی Heydarigorji@yahoo.com 10031947532846002510 10031947532846002510 No Mazandaran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی مازندران Nooraddin Mousavi Nasab نورالدین موسوی نسب snmn1337@yahoo.com 10031947532846002511 10031947532846002511 No Mazandaran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی مازندران yadollah jannati یدالله جنتی jannati.yadollah@gmail.com 10031947532846002512 10031947532846002512 Yes Mazandaran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی مازندران