دوره 2، شماره 2 - ( 7-1396 )
جلد 2 شماره 2 صفحات 33-26 |
برگشت به فهرست نسخه ها
چکیده: (5653 مشاهده)
سابقه و هدف: وحشت از درد زایمان یکی از عوامل مهم در انتخاب نوع زایمان است و میتواند فعالیتهای روزانه زندگی زنان در طی بارداری و پس از زایمان را دچار اختلال کند. هدف این مطالعه تعیین رابطه وحشت از درد زایمان با شدت درد زایمان و فعالیتهای روزانه زندگی پس از زایمان میباشد.
مواد و روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی- همبستگی میباشد. 400 زن باردار شکم اول مراجعهکننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان رامسر در سال 1395 به روش خوشهای انتخاب شدند. دادهها طی دو مرحله و توسط پرسشنامههای وحشت از درد، یک قسمت از پرسشنامه خود گزارشی سنجش شدت درد و پرسشنامه فعالیتهای روزانه زندگی جمعآوری شد. نمونههای مطالعه طی بارداری (سهماهه سوم بارداری) به منظور ارزیابی وحشت از درد و 10 روز پس از زایمان به منظور سنجش شدت درد و فعالیتهای روزانه زندگی مورد بررسی قرار گرفتند. آنالیز دادهها توسط نرمافزار SPSS نسخه 18 و توسط آزمونهای تی مستقل، ضریب همبستگی پیرسون، کای اسکوئر و رگرسیون چندگانه خطی انجام شد.
یافته ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که 64 درصد از افراد مورد پژوهش در بالای نقطه برش پرسشنامه وحشت از درد قرار داشتند و 57 درصد از افراد مورد مطالعه در انجام فعالیتهای روزانه زندگی خود استقلال نسبی داشتند. میانگین شدت درد در گروهی که وحشت از درد زایمان داشتند 4/12±23/92 و در گروهی که وحشت از درد زایمان نداشتند معادل 2/14±19/05 بود. بین دو گروه از نظر شدت درد هنگام زایمان تفاوت معنیدار آماری وجود داشت (0/003=P). در بین متغیرهای وارد شده به مدل رگرسیون شدت درد زایمان، شرکت در کلاسهای آموزشی، تعداد زایمان، فاصله بین بارداری فعلی و قبلی و اعتماد به مراقبت دهندگان از نظر آماری با وحشت از درد زایمان ارتباط داشتند (0/05>P). همچنین بین وحشت از درد زایمان و فعالیتهای روزانه زندگی ارتباط آماری معناداری وجود ندارد (0/14= P).
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که وحشت از درد زایمان متغیر پیش بین برای شدت درد زایمان است. برگزاری کلاسهای آموزشی آمادگی زایمان و غربالگری مشکلات روانشناختی در حین بارداری و ارائه مشاوره توسط ارائهدهندگان خدمات بهداشتی میتواند به پیشگیری و کاهش وحشت از درد زایمان منجر شود. همچنین ارائه مداخلاتی مانند آموزش مهارتهای رفتاری- شناختی نقش مهمی در مدیریت وحشت از درد زایمان و توانمندسازی زنان باردار در مقابله با عوامل مؤثر در این پدیده ایفاء خواهد کرد.
مواد و روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی- همبستگی میباشد. 400 زن باردار شکم اول مراجعهکننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان رامسر در سال 1395 به روش خوشهای انتخاب شدند. دادهها طی دو مرحله و توسط پرسشنامههای وحشت از درد، یک قسمت از پرسشنامه خود گزارشی سنجش شدت درد و پرسشنامه فعالیتهای روزانه زندگی جمعآوری شد. نمونههای مطالعه طی بارداری (سهماهه سوم بارداری) به منظور ارزیابی وحشت از درد و 10 روز پس از زایمان به منظور سنجش شدت درد و فعالیتهای روزانه زندگی مورد بررسی قرار گرفتند. آنالیز دادهها توسط نرمافزار SPSS نسخه 18 و توسط آزمونهای تی مستقل، ضریب همبستگی پیرسون، کای اسکوئر و رگرسیون چندگانه خطی انجام شد.
یافته ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که 64 درصد از افراد مورد پژوهش در بالای نقطه برش پرسشنامه وحشت از درد قرار داشتند و 57 درصد از افراد مورد مطالعه در انجام فعالیتهای روزانه زندگی خود استقلال نسبی داشتند. میانگین شدت درد در گروهی که وحشت از درد زایمان داشتند 4/12±23/92 و در گروهی که وحشت از درد زایمان نداشتند معادل 2/14±19/05 بود. بین دو گروه از نظر شدت درد هنگام زایمان تفاوت معنیدار آماری وجود داشت (0/003=P). در بین متغیرهای وارد شده به مدل رگرسیون شدت درد زایمان، شرکت در کلاسهای آموزشی، تعداد زایمان، فاصله بین بارداری فعلی و قبلی و اعتماد به مراقبت دهندگان از نظر آماری با وحشت از درد زایمان ارتباط داشتند (0/05>P). همچنین بین وحشت از درد زایمان و فعالیتهای روزانه زندگی ارتباط آماری معناداری وجود ندارد (0/14= P).
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که وحشت از درد زایمان متغیر پیش بین برای شدت درد زایمان است. برگزاری کلاسهای آموزشی آمادگی زایمان و غربالگری مشکلات روانشناختی در حین بارداری و ارائه مشاوره توسط ارائهدهندگان خدمات بهداشتی میتواند به پیشگیری و کاهش وحشت از درد زایمان منجر شود. همچنین ارائه مداخلاتی مانند آموزش مهارتهای رفتاری- شناختی نقش مهمی در مدیریت وحشت از درد زایمان و توانمندسازی زنان باردار در مقابله با عوامل مؤثر در این پدیده ایفاء خواهد کرد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |